Hel

Hel (kaszb. Hél) to miasto i gmina w województwie pomorskim, w powiecie puckim, położone na cyplu Mierzei Helskiej. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do województwa gdańskiego. Gmina sąsiaduje z Morzem Bałtyckim. Z Sopotu drogą morską ok. 25 km.

Atrakcje turystyczne

Główne atrakcje Helu to:

• piaszczyste plaże – w tym od 2004 odcinek plaży morskiej strzeżonej – jako jedynej w Polsce – przez zespoły ratowników z psami rasy nowofundland i landseer
• Muzeum Rybołówstwa Morskiego z wieżą widokową (mieszczące się w dawnym kościele gotyckim z XIV w.)
• zabytkowe chaty kaszubskie
• Helskie Fokarium – fokarium Stacji Morskiej Uniwersytetu Gdańskiego
• stacja końcowa kolei biegnącej przez mierzeję z Pucka
• latarnia Morska Hel
• port rybacki
• liczne zabytki militarne
• skansen broni morskiej
• prezydencki ośrodek wypoczynkowy

Kamienne umocnienia falochronów i zatopione wokół wraki stanowią atrakcję dla płetwonurków. Od 2006 w Helu czynne jest Muzeum Obrony Wybrzeża z bogatą prezentacją militarnej historii rejonu Helu.

Historia i geneza nazwy miasta

Zgodnie z informacją kartograficzną zawartą na holenderskiej mapie z XVII w., półwysep już w owych czasach zwany był „Heel”. Nazwę swoją zawdzięcza najprawdopodobniej żeglarzom – kupcom  dążącym tutejszymi szlakami na tereny Prus (do Truso). Anton Englert – archeolog z Muzeum Łodzi Wikingów w Roskilde (Dania), stara się wyjaśnić pochodzenie nazwy typowością określenia. W języku angielskim bowiem „heel” oznacza obcas buta, a w języku duńskim na taki obcas mówi się hal, natomiast w oznakowaniach stanowiących ważniejsze znaki lądowe dla żeglugi morskiej, wzięte są z sylwetki korpusu ciała – występują np. Nas – nos, Hoved – głowa, Albue- łokieć. Bardzo możliwe jest, że Hel / niem. Hela wywodzi się ze skandynawskiego lub dolnoniemieckiego „Fussabsatz” lub Stiefelabsatz. W Polsce jednak rozważania te były pomijane. Niektórzy przyjmują, iż jest to starogermańska nazwa piekła – co pasować by miało do odczuć, że w piekle jest zimno. Trzeba pamiętać, że na Gotlandii jest na tyle ciepło, aby mogły rosnąć roliny z klimatu śródziemnomorskiego.

Fokarium

Fokarium składa się z kompleksu trzech basenów hodowlanych, kilku małych basenów-seperatek (dla osobników młodych i chorych wymagających rehabilitacji) i budynku dydaktyczno – laboratoryjnego z salą seminaryjną i laboratoriami. Placówka prowadzi działalność naukową, której celem jest odtworzenie kolonii foki szarej w akwenie południowego Bałtyku.